28 Ιανουαρίου, 2023

Μήλος: Airbnb – Ευλογία ή μάστιγα;

Δεν θέλω να σκεφτώ καθόλου, το ενδεχόμενο τα παιδιά μου, ή και τους νέους γενικότερα, που στην αρχή της επαγγελματικής τους ζωής, χρειαστεί να βρουν με κόπο εργασία, σε κάποιο νησί και να αναγκαστούν σε παραίτηση, διότι δεν θα μπορούν να βρουν σπίτι να ενοικιάσουν μακροχρόνια, λόγω του airbnb.

Φανταστείτε οι ίδιοι, να έχετε κοπιάσει να σπουδάσετε το παιδί σας, κι όταν με το καλό έρθει η ώρα να βρει την πολυπόθητη πλέον εργασία, με τον πενιχρό μισθό και την ακρίβεια διαβίωσης, να αναγκαστεί να παραιτηθεί, διότι δεν θα βρίσκει κατάλυμα μακροχρόνιας ενοικίασης.

Το πρόβλημα βέβαια δεν εντοπίζεται μόνον στα νησιά, αλλά και στις μεγαλουπόλεις. Απλά στα νησιά φαίνεται περισσότερο, ή είναι εντονότερο.

Επιπλέον, το κόστος μακροχρόνιας ενοικίασης, έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο ακριβώς διότι η αιτία είναι το γρήγορο, εύκολο, μεγάλο και χωρίς πολλά-πολλά κέρδος που αφήνει η ενοικίαση μερικών ημερών μόνο, σε σχέση με την ολοχρονίς ενοικίαση. Φανταστείτε δηλαδή το παιδί σας να λαμβάνει μηνιαίες αποδοχές 780,00 €, εκ των οποίων τα 500,00 € να χρειάζεται να τα δώσει στο ενοίκιο.

Θα μου πείτε, «τι θες κι ασχολείσαι; Χρόνια τώρα, κυρίως στα νησιά, οι ξενότοποι εργαζόμενοι, δάσκαλοι, δημόσιοι υπάλληλοι, αστυνομικοί, λιμενικοί, ακόμη όμως και ιδιωτικοί υπάλληλοι, δεινοπαθούν να πληρώσουν το ενοίκιο, ενώ από την άλλη ξεφυτρώνουν ολοένα και περισσότερες εστίες βραχυχρόνιας ενοικίασης μέσω της πλατφόρμας airbnb».

Η απάντηση των ιδιοκτητών κυρίως στα νησιά, σε όποιον ψάχνει ένα σπίτι για να δουλέψει είναι πολύ σκληρή. «Θα μείνεις στο σπίτι μέχρι τον Μάρτιο. Μετά θα πρέπει να βγεις γιατί το ενοικιάζω airbnb κι αν το ξαναθέλεις, από τον Οκτώβριο πάλι». Και το ενοίκιο που καλείται να πληρώσει ο δημόσιος υπαλληλάκος, είναι της τάξης των 500,00 € μηνιαίος. Κι αυτό το ποσό,  το θεωρούν χαμηλό. Ήμουν μπροστά όταν ιδιοκτήτης για να δικαιολογήσει την τιμή είπε «και να σκεφτείς σου λέω 500,00 € γιατί δασκαλίτσα είσαι όπως μου είπες. Δεν βγάζεις αρκετά και σκέφτηκα να σου κάνω σκόντο».

Όταν βέβαια, ένας ιδιοκτήτης από ένα airbnb για 90 μέρες, βγάζει 18.000,00 € τουλάχιστον, τα 1.500,00 που θα βγάλει για το ίδιο διάστημα αν το ενοικίαζε μακροχρόνια, είναι μόνο για τα τσιγάρα του. Κι όλα αυτά αν βρεις κάποιον που να δεχτεί να στο νοικιάσει με αυτά τα χρήματα έστω και για μερικούς μήνες τον χειμώνα. Όταν λοιπόν η ζήτηση για μακροχρόνια ενοικίαση είναι μεγάλη και η προσφορά μικρή, τότε τα ενοίκια φτάνουν τον κατώτατο μισθό.

Η κατάσταση βέβαια, έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο, που δεν αγγίζει μόνον τους εργαζόμενους από άλλα μέρη, αλλά και τους ίδιους τους ντόπιους, καθώς ένα νέο ζευγάρι όταν χρειαστεί να ανοίξει το δικό του νοικοκυριό, θα βρεθεί αντιμέτωπο με την υπάρχουσα πραγματικότητα, χωρίς να μπορεί να βρει σπίτι, αλλά κι όταν ακόμη βρει, το ενοίκιο θα είναι απαγορευτικό. Επιπλέον το airbnb έχει δώσει κτυπήματα κάτω από τη ζώνη και στους ξενοδόχους.

Τα ερωτήματα που γεννιούνται είναι, το κράτος τι κάνει γι αυτό; Ακόμη κι εμείς τι κάνουμε γι αυτό;

Αναρωτιέμαι λοιπόν, πότε θα φωνάξει ο Αθηναίος, ο νησιώτης, ο Πελοποννήσιος, κ.λπ. όταν η τιμή μιας τρύπας των 30 τ.μ. αγγίζει τον κατώτατο μισθό, πριν οι νέοι που ξεκινούν σήμερα τη σταδιοδρομία τους, χρειαστεί να βρουν εργασία στον Πειραιά π.χ. και να μένουν στον Ασπρόπυργο, ή να παραιτούνται από την εργασία που μόλις βρήκαν, διότι δεν θα μπορούν να βρουν σπίτι. Κι έχουμε ανάλογα παραδείγματα. Όσο για την ιδιοκατοίκηση, σήμερα δείχνει όνειρο και μάλιστα μακρινό.

Από την άλλη μεριά, το κράτος, όλο μελέτες είναι και ωραία μεγάλα λόγια για ολοκληρωμένα σχέδια αντιμετώπισης της κατάστασης. Σχέδια που ποτέ δεν βρίσκουν εφαρμογή.

Και τι θα μπορούσε να κάνει το κράτος θα αναρωτηθεί κάποιος. Δεν ξέρω, δεν είμαι ειδικός, αλλά εκείνο που περνά από το μυαλό μου ως πρώτη κι άμεση λύση, θα ήταν λ.χ. να μπει ένα πλαφόν στον αριθμό που μπορεί κάποια περιοχή ανάλογα με τον πληθυσμό της, να έχει κι ανάλογο αριθμό καταλυμάτων airbnb. Θα μπορούσε επιπλέον να μπει ένα ταβάνι στο ύψος ενοικίου, ανάλογα με την παλαιότητα, τις ευκολίες και τα τετραγωνικά που διαθέτει ένα σπίτι.

Σαφώς ένας ιδιοκτήτης θέλει να έχει κέρδος από την επένδυση που έκανε, υπάρχουν όμως και άλλοι παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη, πριν τα νησιά κυρίως, φτάσουν στο σημείο να κατοικούνται μόνον για τρεις μήνες.

Για το Milos Voice

Θεμιστοκλής Παναγιώτου

Facebook
Twitter
LinkedIn
Pinterest

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *