Άποψη γύρω από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία

Από τον Θεμιστοκλή Παναγιώτου :

Τα γεγονότα στην Ουκρανία, για να μιλήσουμε και λίγο έξω από τα δόντια, μοιάζουν με αλλεπάλληλες ισχυρές σεισμικές δονήσεις που αποδιοργανώνουν την γηραιά ήπειρο. Το άσχημο σε αυτήν υπόθεση είναι πως δεν γνωρίζει κανείς από τους ειδήμονες, ούτε το μέγεθος, ούτε το “εστιακό βάθος” ούτε και τη συμπεριφορά των “τεκτονικών πλακών της ιστορίας”.

Η Ευρώπη του πολιτισμού, η Ευρώπη του Διαφωτισμού, η Ευρώπη της Αναγέννησης, έχασε κάθε τι από τα πιστεύω της, καθώς βλέπει έκπληκτη, χωρίς να μπορεί να κάνει τίποτα, την Ρωσία της λογοτεχνίας, των μεγάλων κλασικών της μουσικής και του θεματοφύλακα των ισορροπιών, να εισβάλει χωρίς κανένα ήθος, χωρίς κανένα δείγμα ανθρωπιάς στην Ουκρανία.

Η Ιστορία, λένε πως επαναλαμβάνεται. Ναι, έχουν δίκιο. Το θέμα όμως δεν είναι η επανάληψη της Ιστορίας. Το θέμα είναι, ότι επαναλαμβάνεται σε ότι έχει να κάνει με καταστροφές, πολέμους, παιχνίδια επεκτατισμού, κ.λπ. χωρίς να ενδιαφέρεται κανείς από αυτούς που γράφουν ιστορία, να υπάρξει έστω μια επανάληψη σε γεγονότα που θα βοηθήσουν την ανθρωπότητα προς το καλύτερο.

Για ποιον πολιτισμό μπορεί να μιλήσει κανείς, όταν γύρω του υπάρχουν ένα σωρό αγρίμια που το μόνο το οποίο ξέρουν είναι να διεκδικούν με τα γαμψά τους νύχια, σκίζοντας κάθε ανθρώπινη αξία χωρίς έλεος και κυρίως δίχως δεύτερη σκέψη.

Πού είναι το ευρωπαϊκό οικοδόμημα που χτίστηκε με κόπο στα θεμέλια του “όχι πια πόλεμος” και “οι κοινωνίες αναπτύσσονται μέσω της ευημερίας”……?

Με την εισβολή της Ρωσία στην δύσμοιρη Ουκρανία, αυτά τα δύο θεμέλια έπεσαν, δείχνοντας πως αρχιτεκτονικά, δεν υπάρχει ωριμότητα για τόσο “ψηλά και όμορφα οικοδομήματα”.

Η Ευρώπη, αυτή η πλαδαρή αριστοκράτισσα, βρίσκεται αντιμέτωπη κι ανήμπορη, μπροστά στην πραγματικότητα του “πεζοδρομίου” της Ιστορίας, που και σκληρή είναι και δεν γνωρίζει πώς να την αντιμετωπίσει.