Αγωνία και ερωτήματα ιδιοκτήτριας ενοικιαζομένων δωματίων στη Μήλο για τον Covid-19

Εδώ και καιρό έχω αρχίσει να ανησυχώ για την απόφαση που πήρα από τον χειμώνα να ανοίξω και να λειτουργήσω την μικρή οικογενειακή μονάδα που διαχειρίζομαι στα Πολλώνια μέσα σε τόσο αβέβαιες ,απρόβλεπτες και επικίνδυνες συνθήκες…..

Την απόφαση μου την στήριξα στην πρόβλεψη μου για την θετική εξέλιξη  της διαχείρισης του πρωτόγνωρου φαινόμενου του κοροναιού και την εξασφαλισμένη στήριξη του κράτους σαν ασφαλή εμφαλτήρα για το τόλμημα.

Ήξερα ότι θα έπρεπε να πάρω ρίσκα μεγάλα και σοβαρά ,ιδιαίτερα στην περίπτωση του κινδύνου να προκύψει κρούσμα κοροναιού στην μονάδα μου η στο ενδεχόμενο να νοσήσω εγώ,η οικογένεια μου και το προσωπικό.

Όταν αποφάσισα να ανοίξω ότι αυτό το περίεργο καλοκαίρι δεν γνώριζα τα σχετικά υγιειονομικά πρωτόκολλα. Δεν ήταν τίποτα γνωστό στον τύπο τότε και αυτά που όλοι διαβάζαμε άλλαζαν συνεχώς ,δεν ήταν κατανοητά και δεν είχε εμφανιστεί ο σχετικός υπεύθυνος φορέας, δηλ. όλα  ήταν άπλα κάποιες απόψεις και σχόλια. Μόλις τον προηγούμενο  μήνα με απόφαση της κυβέρνησης (ΦΕΚ2084/Β/30-05-2020) ανακοινώθηκαν τα τελικά σχέδια με τις αντίστοιχες ποινές μη συμμόρφωσης…πρόστιμα δηλαδή.

Προσαρμοσμένοι στις σχετικές αποφάσεις από όσο γνωρίζω  ,όλοι οι επαγγελματίες των τουριστικών καταλυμάτων, αναγνωρίζοντας την ανάγκη της προάσπισης της υγείας μας και της υγείας των πελατών μας ακολουθήσαμε τις οδηγίες και αγοράσαμε τον αντίστοιχο

υποχρεωτικό εξοπλισμό με απρόβλεπτες πρόσθετες δαπάνες ,σε ένα ισχνό καλοκαίρι όπου οι κρατήσεις του 2020 άρχισαν σιγά σιγά να ακυρώνονται χωρίς αντίστοιχες νέες .

Στην όλη ρευστή κατάσταση ήρθε να προστεθεί ο προβληματισμός για το προσωπικό που έπρεπε να προσλάβω ,το ίδιο; ….δεν γίνεται λιγότερο; μήπως επιδοτηθώ;

Όλα τα ερωτήματα έμειναν αιολα αφού το πρόγραμμα  Συνεργασία για την απασχόληση του προσωπικού των μικρών τουριστικών καταλυμάτων δεν εξυπηρετεί τις πραγματικές ανάγκες.

Δεν υπάρχει τίποτα δεδομένο ,όλα δυστυχώς αλλάζουν προς το χειρότερο και το μόνο που δεν αλλάζει είναι κάποια ΔΑΝΕΙΑ και κάποια ΕΝΟΙΚΙΑ….

Μέσα σε όλη αυτή την καταιγίδα ήρθε ο νόμος του κράτους(ΦΕΚ 2084/Β/30-05-2020)

όπου στην τελευταία σελίδα στο Παράρτημα3, το σχετικό με την διαχείριση ύποπτου κρούσματος COVID19 παράγραφο 8 και 9 ,αναφέρεται σαφώς ότι ο ξενοδόχος θα πρέπει

με ιδιωτικό αυτοκίνητο να μεταφέρει το επιβεβαιωμένο κρούσμα από το ξενοδοχείο στο ειδικό ξενοδοχείο καραντίνας και μετά στην υγειονομική μονάδα.

Δηλαδή,προβλέπεται να ΜΗΝ ‘ερθει το ασθενοφόρο  που είναι το απολύτως αρμόδιο για αυτήν την μεταφορά με τον αντίστοιχο ειδικό εξοπλισμό όπως γνωρίζουμε ότι γίνεται σε αυτές τις περιπτώσεις  .Ολο το ρίσκο  λοιπόν της μεταφοράς να το πάρει ο ξενοδόχος…..

Άραγε ,υπάρχει ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑΣ  στην Μήλο;

Μέσα σε όλο αυτό το θολό  περιβάλλον  έρχεται να προστεθεί και η προχθεσινή  συνέντευξη

του υπουργού Τουρισμού  όπου αναφέρεται σαφώς ότι τα τουριστικά καταλύματα μικρά και μεγάλα θα πρέπει να διαθέσουν ένα δωμάτιο για πιθανό κρούσμα κοροναιού όπου θα φιλοξενηθεί και θα παρακολουθήθει από το ξενοδοχείο  ο ασθενής καθ όλη την διάρκεια της ασθένειας του στην περίπτωση που έχει ελαφρά και ήπια συμπτώτατα….Δηλαδή το ξενοδοχείο θα γίνει νοσοκομείο κοροναιού

Αλήθεια ποιος από εμάς δέχεται κάτι τέτοιο; Ποιος δέχεται να γίνει γιατρός η νοσοκόμος; Λέγεται  μάλιστα, ότι όλο αυτό θα πρέπει να γίνεται διακριτικά για να μην το πάρουν είδηση οι πελάτες ,την στιγμή που αυτοί θα έχουν ήδη προιδεαστεί ,βλέποντας τον γιατρό αναφοράς να έρχεται με την ειδική στολή για να πάρει δείγμα από το ύποπτο κρούσμα σύμφωνα πάντα με το πρωτόκολλο. Ποιος δέχεται να αστυνομεύει τον πελάτη ,να ελέγχει τις κινήσεις του ώστε να μην βγει από τo  δωμάτιο του και μπει σε κοινόχρηστους χώρους;

Τελικά την επόμενη ημέρα ο ίδιος ο Πρωθυπουργός ανακάλεσε την απόφαση του υπουργού Τουρισμού λόγω του κύματος διαμαρτυρίας που δέχτηκε η κυβέρνηση από όλο τον τουριστικό κόσμο. Μήπως κάτι δεν έχω καταλάβει καλά; Μήπως καλούμαι να πάρω τον ρόλο κάποιων άλλων… Πιστεύω ότι εκφράζω τις αγωνίες και τα ερωτηματικά ‘ολων μας και για αυτό θα πρέπει να βρούμε έναν τρόπο όλοι μαζί να ενεργήσουμε ώστε να ακουστεί η φωνή μας και να αποφασίσουμε από κοινού πως θα αντιμετωπίσουμε όλα αυτά τα σοβαρά προβλήματα, ώστε να προλάβουμε τα γεγονότα ,πριν μας πνίξουν και μας καταπιούν αμάχητοι.

ΗΛΙΟΤΡΟΠΙΟ ΣΤΟΥΝΤΙΟ & ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΑ

Αναστασία Μάλλη

 

 

 

 

 

 

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ