Διακήρυξη δημοτικού συνδυασμού “Κίμωλος Νέα Πορεία Εμπρός”

Συμπατριώτες και συμπατριώτισσες

Η ιδιαίτερη πατρίδα μας η Κίμωλος, έχει ήδη εισέλθει σε μια δύσκολη περίοδο.

Για πρώτη φορά, έπειτα από αρκετά χρόνια, έχει αρχίσει η ανεργία να κάνει αισθητή την παρουσία της και ιδιαίτερα σε νέους ανθρώπους. Η Βαρυτήνη και η Μπεντομάιν δεν προσλαμβάνουν εργάτες και η οικοδομική δραστηριότητα έχει μειωθεί σημαντικά, με αποτέλεσμα η δυνατότητα απασχόλησης του εργατικού δυναμικού σε ετήσια βάση να περιορίζεται.

Χάθηκαν 12 θέσεις εργασίας από το κλείσιμο του Ασύλου (χωρίς να υπολογίσουμε τον αποκλεισμό από λήψη φροντίδας των αναξιοπαθούντων συμπολιτών μας από το κλείσιμο του).

Από τα προβλήματα που θα έπρεπε να αντιμετωπιστούν σε επίπεδο δράσης του Δήμου μας, άλλα είναι σε ανεκτή κατάσταση, άλλα έτρεξαν με ρυθμούς χελώνας και μερικά είναι σε στάσιμη κατάσταση.

Η περισυλλογή των σκουπιδιών και η καθαριότητα του χωριού είναι ανεκτή. Σε αντίθεση όμως ο ΧΥΤΑ  είναι σε απελπιστική κατάσταση.  Χρειάζεται επειγόντως διάνοιξη νέου κυττάρου, κάτι που ούτε καν έχει απασχολήσει το Δήμο.

Αλλά και σε υποδομές που ήδη υπήρχαν,  η συντήρησή τους  έγινε με τεράστια καθυστέρηση. Η επισκευή του ελικοδρομίου για παράδειγμα, χρειάστηκε τρία χρόνια για να πραγματοποιηθεί. Αλλά   και η κατασκευή της αφαλάτωσης, ως άλλο γεφύρι της Άρτας χρειάστηκε πέντε χρόνια για να ολοκληρωθεί, και που με την πρώτη σοροκάδα το φρεάτιο ηρεμίας καταστράφηκε πριν καν λειτουργήσει.

Τα οδικά δίκτυα είναι στάσιμα και σε κακή κατάσταση.

Το αλιευτικό καταφύγιο  του Αγίου Μηνά, αν και έχει μελέτη δεν μπορεί να κατασκευαστεί, γιατί στη θέση που έχει σχεδιαστεί να γίνει, έχει χαραχτεί η ακτογραμμή του υδροβιότοπου η οποία επεκτείνεται μέχρι το δρόμο των Πρασσών ο οποίος έχει το ίδιο πρόβλημα για τη διάνοιξή του από τον Πήγαδο μέχρι τα Πράσσα.

Στον υδροβιότοπο της Αλυκής η ακτογραμμή απέχει ελάχιστα μέτρα από τον κεντρικό δρόμο και επεκτείνεται μέχρι τη θάλασσα, με αποτέλεσμα να απαγορεύονται η εκτέλεση έργων ύδρευσης αποχέτευσης, οδικού δικτύου για τον συγκεκριμένο οικισμό.

Το νταμάρι που έχει δημιουργηθεί από εξορύξεις στο Καλαμίτσι έχει χαρτογραφηθεί ως υδροβιότοπος του οποίου η ακτογραμμή επεκτείνεται στην έκταση των κτημάτων που το περιβάλουν.

Για τους υδροβιότοπους και τα δασικά, αν πράγματι έχει γίνει διαβούλευση και έχει συζητηθεί το ζήτημα, το ερώτημα είναι ένα:  πώς επετράπη η οριοθέτησή τους να καλύψει τόσο μεγάλες εκτάσεις δίχως να υπάρξει αντίδραση;

Οι παραλιακοί οικισμοί Γούπα, Καρά, Ψάθη, Αλυκή, Καλαμίτσι, Πράσσα και ορισμένες παραλίες παρουσιάζουν εικόνα τριτοκοσμικού νησιού. 

Αυτά τα προβλήματα που έχουν σχέση με τις δυνατότητες εργασίας αλλά και τις προοπτικές ανάπτυξης και καλυτέρευσης συνθηκών διαβίωσης, έγιναν αιτία να οδηγηθούν περίπου 10 νέοι σε ηλικία οικογενειάρχες να εγκαταλείψουν το νησί τα τελευταία τρία χρόνια, ενώ οι προβληματισμένοι είναι πολύ περισσότεροι. Εάν συνεχιστεί τα επόμενα χρόνια η ίδια κατάσταση, θα οδηγηθούμε ακόμα και στο κλείσιμο των σχολείων λόγω έλλειψης μαθητών.

Οι μόνιμοι κάτοικοι με την απογραφή του 1961 βρέθηκαν 1680 άτομα. Το 1991 μετά 30 χρόνια απογράφηκαν 785 δηλαδή μειώθηκαν 55%. Τα επόμενα 20 χρόνια οι απογραφές που έγιναν παρουσίασαν σταθερή πορεία με 800 άτομα. Το 2010 σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ βρέθηκε να είμαστε ο δεύτερος πιο γερασμένος πληθυσμός από όλους τους δήμους της Ελλάδας!!!

Όλα αυτά τα στοιχεία δείχνουν ότι η μείωση του πληθυσμού εξελίσσεται ραγδαία με κίνδυνο στην απογραφή που θα γίνει το 2021 να απογραφούν λιγότερα από 650 άτομα. Στην περίπτωση αυτή θα μειωθούν τα τακτικά έσοδα που προέρχονται από τα ποσά που πληρώνει το Ελληνικό κράτος στους δήμους για κάθε κάτοικο με τα οποία πληρώνονται όλες οι υποχρεώσεις του. Σκεφτείτε όμως… λιγότερα έσοδα σημαίνει αυτομάτως λιγότερα έξοδα, λιγότερα έργα και άρα λιγότερες δυνατότητες ο Δήμος να παρεμβαίνει για την καλυτέρευση της καθημερινότητας στο νησί μας.

Αυτή η οικονομική συρρίκνωση θα δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα λειτουργίας των υπηρεσιών του δήμου (ακόμα και να πληρώσει τις υποχρεώσεις του), και σε συνδυασμό με  τη γεωγραφική γειτνίαση  με τη Μήλο, ελλοχεύει κίνδυνος να μας οδηγήσουν σε συγχώνευση με το δήμο της Μήλου. Τότε θα καταλάβουμε πόσο αναγκαίο ήταν να είχαμε σώσει το αυτοδιοίκητο του νησιού μας.

Ο τουρισμός ευρίσκεται σε κατάσταση «ό,τι ήθελε προκύψει». Ο Σύλλογος των Επαγγελματιών είναι διαλυμένος, το ίδιο και η Εργατική Ένωση.  Πώς είναι δυνατό λοιπόν χωρίς οργανωμένους και δυνατούς συλλόγους να υπάρξουν  διεκδικήσεις;;;;

Όσο για την κτηνοτροφία δεν έγινε προσπάθεια να κατασκευαστεί σφαγείο το οποίο είναι απαραίτητο στους κτηνοτρόφους για να εισπράττουν τις επιδοτήσεις.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα όμως είναι ότι απέναντι σε όλα αυτά τα ζητήματα δεν υπάρχει εδώ και χρόνια κανένας απολύτως προβληματισμός.

Η απερχόμενη δημοτική αρχή δεν έχει αναλάβει καμία πρωτοβουλία, δεν έχει κάνει γνωστό κανέναν σχεδιασμό και δεν έχει αναλάβει καμία δράση που θα δώσει κάποια απάντηση στη δύσκολη πραγματικότητα.

Η τοπική αυτοδιοίκηση δεν έχει μόνο ρόλο διαπίστωσης των προβλημάτων. Πλέον έχει υποχρέωση να προλαμβάνει, να προγραμματίζει και να έχει αναπτυξιακά σχέδια  όχι μόνο για την διαχείριση της καθημερινότητας, αλλά και που θα έχουν μεσομακροπρόθεσμη στόχευση.

Ο Δήμος πλέον με τις δυνατότητες που του δίνει το νομοθετικό πλαίσιο έχει την υποχρέωση απέναντι στους πολίτες να χαράζει και να παράγει πολιτική.

Με βάση όλα τα παραπάνω μερικοί συμπατριώτες μας αποφάσισαν να αναλάβουν πρωτοβουλία και να προβούν σε αναζήτηση σωτηρίας της πατρίδας μας. Επέλεξαν να μιλήσουν μαζί μου με σκοπό να με πείσουν να ηγηθώ συνδυασμού στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές του Μαΐου.

Μέσα μου, παραμένει  άσβεστη η θέλησή να προοδεύει η Κίμωλος και οι συμπατριώτες μου. Μελετώντας τα τόσα πολλά προβλήματα που έχει το νησί μας, μετρώντας τις δυνάμεις μου και την εμπειρία τόσων χρόνων, διαπίστωσα ότι έχω την ικανότητα να ανταποκριθώ σε αυτές τις δύσκολες στιγμές που περνάει το νησί μας.

Ανταποκρίθηκα θετικά στη θέληση των πατριωτών μας να ηγηθώ ψηφοδελτίου με δύο στόχους. Ο ένας να ξαναλειτουργήσει όπως πρώτα το γηροκομείο της Κιμώλου το οποίο έχω κάνει προσωπική μου υπόθεση και ο δεύτερος είναι να σωθεί το αυτοδιοίκητο του νησιού μας. Για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος χρειάζεται να οδηγήσουμε τον τόπο μας σε πορεία ανάπτυξης ώστε να  παράγονται οι αναγκαίες εκείνες συνθήκες οι οποίες θα εξασφαλίσουν, κυρίως στους νέους ανθρώπους, τις αναγκαίες προϋποθέσεις ώστε  να παραμείνουν στο νησί. Άλλα και σε όσους το επιθυμούν ή το έχουν ανάγκη.

Ο δήμος πρέπει να γίνει παραγωγικός. Κι αυτό μπορεί να γίνει μόνο με πολλή δουλειά. Δουλειά που ξεκινάει από το σχεδιασμό, τον προγραμματισμό και την υλοποίηση των λύσεων για κάθε πρόβλημα της κοινωνίας της ιδιαίτερης πατρίδας μας. Όλοι εμείς που θα συμμετέχουμε στο ψηφοδέλτιό μας θα είμαστε εργάτες του Δήμου και μόνο για το Δήμο.

Το πρόγραμμα και οι δράσεις μας καθορίζονται από τις ανάγκες του νησιού.

Ο τρόπος που θα το πετύχουμε είναι η προσπάθεια μας να επαναφέρουμε το σεβασμό από όλους τους πολίτες στον θεσμό του Δήμου ο οποίος είναι απαξιωμένος.

Για να γίνει όμως αυτό πρέπει η δημοτική αρχή να έχει άποψη, λόγο και επιχειρήματα, κάτι που προκύπτει από τη γνώση. Ο Δήμος και κατ΄επέκταση ο Δήμαρχος θα πρέπει να έχει όραμα και να μπορεί να χρησιμοποιήσει όλα τα παραπάνω ως εργαλεία για την επίτευξη των στόχων ολόκληρης της τοπικής κοινωνίας. Γιατί πλέον δεν αρκεί να ζητάς τη βοήθεια Κράτους, πρέπει να γνωρίζεις και τον τρόπο που θα μπορείς να το κάνεις.

Επομένως ο στόχος είναι  να  συγκεντρώσουμε όλα τα διαθέσιμα προγράμματα της νομαρχίας, της περιφέρειας και  των υπουργείων  τα οποία αφορούν την νησιωτική Ελλάδα,  να τα αξιολογήσουμε, και να τα αξιοποιήσουμε διεκδικώντας την υλοποίηση τους. Σε αυτή την προσπάθεια θα αναζητήσουμε συμμαχίες στη βάση μιας κεντρικής διεκδίκησης,   για απόκτηση των μέσων που έχουν ανάγκη όλα τα μικρά νησιά προκειμένου να μπορέσουμε να λειτουργήσουμε αποδοτικά για τον τόπο μας.

Γνωρίζοντας τα δικαιώματα και τις δυνατότητες της αυτοδιοίκησης, αναζητώντας την άποψη και τη γνώμη των πολιτών,  θα χαράξουμε το μέλλον του νησιού μας σεβόμενοι τη διαφορετικότητα και τη δημοκρατία.

Σε μια Ελλάδα που αλλάζει, σε μια Δημόσια Διοίκηση που εξελίσσεται και σε μια Τοπική Αυτοδιοίκηση που συγκεντρώνει ολοένα και μεγαλύτερες αρμοδιότητες αλλά και ευθύνες, δεσμευόμαστε ότι ως  στρατηγικοί επενδυτές θα προχωράμε μπροστά ανοίγοντας όλους τους δρόμους, για  τα αναπτυξιακά προγράμματα που είναι διαθέσιμα, είτε από το Ελληνικό Κράτος είτε από την Ευρωπαϊκή Ένωση, στοχεύοντας   πρωτίστως  στη δημιουργία θέσεων εργασίας, καλυτέρευση της ποιότητας ζωής και την εξεύρεση εκείνων των πόρων που θα μας δώσουν την δυνατότητα να πάμε την Κίμωλο σε ένα ανώτερο επίπεδο ανάπτυξης και εξέλιξης.

Θα δώσω αυτή τη μάχη! Όχι απέναντι σε όποιον άλλον υποψήφιο. Η μάχη που θα δώσω θα είναι για να γίνουν όλα αυτά που ανέφερα πραγματικότητα. Για να βγει η Κίμωλος από την αφάνεια, την εσωστρέφεια και τον μαρασμό της. Για να ξαναγίνουν έργα υποδομής. Για να κερδίσουμε το χαμένο έδαφος. Για να προγραμματιστεί το μέλλον της ιδιαίτερης πατρίδας μας από μας τους ίδιους κι όχι να παραμείνουμε έρμαιοι αποφάσεων άλλων. Με σαφήνεια, γνώση και αποφασιστικότητα. Με καθαρότητα και εμπειρία.

Η Κίμωλος ήταν πριν μερικά χρόνια πρωτοπόρος στις Κυκλάδες. Ήσασταν εκεί όταν το όνειρο γινόταν πραγματικότητα. (ΧΥΤΑ – ΒΙΟΛΟΓΙΚΟΣ – ΕΛΙΚΟΔΡΟΜΙΟ- ΒΕΝΖΙΝΑΔΙΚΟ).  Ήμασταν εκεί μαζί .

Δεν σας ζητώ όμως να με στηρίξετε για το παρελθόν. Σας καλώ να συστρατευτούμε  για το μέλλον!

Για την Κίμωλο που μας αξίζει!!!!

 

 

Υποψήφιος Δήμαρχος Κιμώλου

 

ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΙΧ. ΒΕΝΤΟΥΡΗΣ

SHARE